Związek Literatów Polskich

już nie płacz bo nie umiesz
tak bardzo nie tęsknij bo nie to ciebie boli
wiesz świat jest piękny tylko czasem trudno
a widzą ślepcy którymi nie chcemy być

minął rok o trzysta dni za dużo
zmieniło się tyle w wyrazie twarzy że słowa przegrywają
to nie istotne zaległe prezenty i pocałunki
ulica zrobiła się bardzo osobista bardziej niż dowód

samotność przestała być gorzka
bo jak pijesz mówisz lekarstwo lekarstwo nie jest gorzkie
skąd biorą się refleksje ze starości a może za dużo
było patrzenia w niebo które chrząka pluje i robi głupie miny

gdzieś zgubiła się żądza zwycięstwa i żądza walki
zamroził się wyścig bo było już przegadanie ćpanie spanie
picie zasapanie oddychanie a kiedy uda się zapomnieć
czas będzie zacząć od początku

czy to jest tak męczące och doskonale wiesz
uśmiechasz się naprawdę się cieszysz
jak trudno zaufać choćby się było naiwnością i pełnią zaufania
na razie koło się toczy a za rok