Związek Literatów Polskich

Jaszczurki i węże 
znając kamieni ciężar 
samotnie wsłuchują się w ciszę 
zanadto wybujałych traw 
  
Pragnę być jaszczurką 
I myślę o ginących gatunkach zwierząt 
  
Mówią że jestem wariatką 
A w szpitalach wariaci przeżywają samotność 
wtulając się między stalowe pręty krat 
  
Malują wciąż swoje przerażone twarze 
w świecie widzianym inaczej 
  
Na przykład  empedokles 
uzdrawiając w selinus chorych na malarię 
uwierzył że jest bogiem odpornym na żywioły 
Gdy wskoczył do piekła  spopielił swoje ciało 
wśród ognia powietrza ziemi i wody 
  
  
Odtąd jest piątym zmysłem głazu 
pod który uciekają węże i jaszczurki 
przed  jesiennym chłodem i deszczem 
  
A moi znajomi już nie uśmiechają się do mnie 
Przechodzą obok jak ślepcy nie dostrzegając 
mojego cienia na linie który jeszcze śpiewa