Związek Literatów Polskich

ZIEMIA OBIECANA

Żydom białowieskim

1.

Sen Rabina

Na piaszczystym wzgórzu

smoliste sosny.

Wznieście z nich świątynię

pośród dębów i brzóz.

Módlcie się i pracujcie

jak każe Święta Księga.

Dzieci oddajcie Mędrcom.

2.

Droga

Droga długa,

wschód we mgle.

Drzewa światłoszczelne,

nie widać księżyca.

Ziemia Obiecana

w bagnach i rzekach.

Zobaczyli pochylony krzyż

i człowieka z białą brodą

w lnianej koszuli

i w łapciach.

3.

Pierwsze dni

Głód chwyta za gardło.

Łachmany wiatrolubne.

Człowiek z biała brodą

przyszedł w rokiem mąki

i z łuczywem.

„Ty, który Jesteś,

błogosław ród Jego”

- rzekł Rabin.

4.

Nauka i praca

Syn Rabina

sługą Asklepiosa.

Wnuk Rabina

łowcą praw natury.

Prawnuk Rabina

piewcą życia.

Ulica pachnie chałką Prynca.

U Nechy na kredyt piwo i kwas.

Na ślub w koszuli od Ałkona.

A grosz w kieszeni z rąk Szermana.

Rośnie piramida Hermedsa.

W bożnicy świecę

ulepiła pszczoła Jana.

5.

Szlachetność

Jeśli szlaban w życiu – do Frejdy!

Serce Frejdy utkane z miłości.

Święci bosi i szczęśliwi.

Wybrańcom do Boga na skróty.

A znicz nieustający u wezgłowia.

6.

Miłość

Horyzont w zarzewiu.

Gasną szepty,

ręce płyną od rąk.

Janie!

Tobie oddaję siebie

słowami pieśni Salomona

Płaczę i modlę się.

Rachelo!

Jutrzenko moja.

Światło miłości zbawcze.

Tobą w okopach będzie ciepło

7.

Brunatni

Policzyli i oznakowali

lud Rabina.

Oni szli z pochyloną głową,

nie płakali.

Brunatni nieczuli,

karabiny celne.

Ziemia uniosła się i opadła.

Drzewa uklękły.

Gwiazda Dawida

w konarach puszczy Ptakiem.

Człowiek z białą brodą

ociera rękawem łzy.

Zwój Tory krwawi w ogniu.

8.

Pamięć

Wzywający nie usłyszy

lekarz Aaron.

Pamięci powiek

Nie zatrzaśnie czas.